Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tips and Tricks. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tips and Tricks. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 9 kwietnia 2013

O pieczeniu chleba na zakwasie.

przepis na chleb zakwas

Dziś nie będzie konkretnego przepisu, dziś będzie o pieczeniu chleba na zakwasie. Dla początkujących, czyli dla mnie ;))

Na początek zaznaczę, że odwalam kompletną amatorszczyznę jeżeli chodzi o chleby, wybieram przepisy łatwiejsze, upraszczam sobie robotę jak tylko mogę. Jeżeli chcecie się dowiedzieć jak to robią specjaliści, to odwiedźcie blogi poświęcone stricte pieczeniu chleba - ten nigdy taki nie będzie. Polecam na przykład http://www.chleb.info.pl/  lub http://www.moja-piekarnia.pl/ .

Pierwsza moja przygoda z pieczeniem chleba na zakwasie zaczęła się dawno dawno temu, kiedy znajoma z Deviantarta przywiozła mi zakwas. Ale jakoś średnio mi te chleby wychodziły, nie wiem, może nie miałam do nich cierpliwości, może coś robiłam źle...rodzinie bardzo smakowały, ale ja się za każdym razem wkurzałam robiąc je.

Nabrałam trochę doświadczenia w pieczeniu na drożdżach i tak w ogóle, i zrobiłam kolejne podejście do zakwasu. Kupiłam zakwas na allegro, taki kilkuletni. Dlaczego? Bo im starszy zakwas tym silniejszy, ergo - lepiej na nim będzie wyrastał chleb. Zakwas możemy też zrobić sami, instrukcji w internecie jest od groma, ale ja tam będę zachęcać osoby początkujące do kupienia już "starego" zakwasu, żeby na początek swojej chlebowej drogi się nie zniechęcić ;)

No ale dobrze, mamy zakwas - dostaliśmy od kogoś, nabyliśmy, wyhodowaliśmy sobie. Co dalej?

Przechowywanie zakwasu

Ja zakwas trzymam w lodówce i jestem dla niego mało łaskawa. Siedzi sobie w słoiku szklanym 250ml, lekko zakręconym. Co tydzień go wyjmuję, 'karmię' łyżką mąki żytniej razowej, odrobiną wody mineralnej dla uzyskania odpowiedniej konsystencji i wstawiam z powrotem do lodówki.

W zasadzie chyba tak nie powinno się robić, powinno się go najpierw ogrzewać do temp. pokojowej, karmić, poczekać aż zacznie bąbelkować i dopiero wtedy chować do lodówki. Ale ja jestem leniem i skoro mój sposób też się sprawdza, to nie będę sobie dodawać pracy.
Jeżeli akurat piekę chleb, to wywalam do początkowego zaczynu cały zakwas, myję sobie słoik, a jak zakwas przefermentuje 12-14 godzin to odkładam z niego dwie łyżki do słoika i siup do lodówki do następnego razu.

Zakwas mi się zepsuł.

No, mi też, parę razy. Zdarza się. Ale  uwaga - czasem zakwas wcale nie jest zepsuty. Żywy zakwas pachnie octowo-jabłkowo-kwaśnie, w zależności od rodzaju mąki silniej lub słabiej. Może się rozwarstwiać na gęstą pastę i wodę - to nie znaczy, że się zepsuł, wystarczy wymieszać. Może się pokrywać takim białawym nalotem, może się robić skorupka, może się robić ciemny nalot. Ale póki pachnie octowo, to jest ok. Gorzej, jak zacznie wonieć pleśnią i się tą pleśnią pokrywać - wtedy faktycznie wziął i umarł.

Ja, na wszelki wypadek, mam trochę zasuszonego zakwasu. Zakwas suszymy bardzo prosto - rozsmarowujemy go cienką warstewką na papierze do pieczenia i zostawiamy w przewiewnym miejscu do wyschnięcia, po czym kruszymy i taki proszek trzymamy w szczelnym pojemniczku w jakimś suchym miejscu. Taki zapasowy zakwas będzie możliwy do "obudzenia" około roku, wystarczy do niego dodać wody, mąki i postawić w cieple. Fajne wyjście, jeżeli jesteśmy zapominalscy i nie chcemy na nowo kupować zakwasu po dwóch tygodniach delegacji służbowej. ;))

Jaka mąka?

Zakwas żytni najlepiej dokarmiać razową mąką żytnią. Najdłużej ją je i jest najsilniejszy - tak wynika z moich doświadczeń i taki sposób polecam.

A do chlebów używam już bardzo różnych mąk, najczęściej pszennej typ 650 (bylejaka mąka marki tip czy tesco), razowych mąk melvita (mają żytnią, pszenną, owsianą i różne inne), pełnoziarnistej mąki lubella (chociaż ona nie jest tak do końca pełnoziarnista), mieszanki trzech mąk lubella, żytniej jaka się nawinie, w sumie jak leci. Lubię eksperymenty.

O pieczeniu chleba rzecz ważna.

Nie ma fizycznej możliwości, żeby podać taki przepis na chleb, który zawsze wyjdzie tak samo i można się go trzymać co do joty. Pieczenie chleba nie jest zabawą dla osób, które zawsze sztywno trzymają się przepisów. Chleb w jeden dzień może wyrastać świetnie, w inny zajmie mu to dwa razy więcej czasu. Raz ciasto może "zabrać" 200ml wody i być twarde jak kamień, innym razem będzie lepkie i lejące. Trzeba niestety upiec kilka bochenków żeby naocznie przekonać się, jaką konsystencję powinno mieć ciasto żeby ładnie wyrastało, i ile czasu trzeba, żeby w ogóle dobrze wyrosło. Praktyka to klucz.

Ja kieruję się kilkoma podstawowymi zasadami, mianowicie:

- Gdy chleb wyrasta, to musi wyrastać tyle, żeby minimum podwoić swoją objętość. Jeżeli w przepisie jest napisane, że ma wyrastać godzinę, a u mnie po godzinie nic się nie dzieje, to czekam dłużej, najwyżej przekładając ciasto w nieco cieplejsze miejsce.

- Lepsze ciasto zbyt luźne, niż zbyt twarde. Ciasta twarde łatwiej się formuje, nie kleją się do rąk i w ogóle są super, ale potrafią wyrastać godzinami, a później i tak wyjdzie z nich zakalec. Ciasta zbyt luźne mogą rozlać się po blasze w trakcie pieczenia i bochenek wyjdzie płaski, ale i tak pyszny.

- Chleb zawsze wstawiamy do piekarnika nagrzanego do najwyższej temperatury podanej w przepisie, najlepiej wyrzucając go na blachę która nagrzewała się razem z piekarnikiem.

- Chleb jest upieczony wtedy, kiedy postukany od spodu wydaje głuchy odgłos.

- Ciasta z dużą ilością mąki razowej będą się zawsze kleić bardziej od tych białych, a chleby z dużą ilością mąki żytniej przypominają bardziej pastę niż ciasto - trzeba powstrzymać chęć dodawania mąki bez końca, bo chleb wyjdzie twardy i niezbyt dobry. Zazwyczaj po pierwszym wyrastaniu ciasto staje się przyjemniejsze we współpracy.

- Wodę zawsze dodajemy stopniowo, może się okazać, że będziemy jej potrzebowali dużo mniej niż w przepisie. Dolać zawsze można, odlać już ciężej ;)

- Płaski chleb też jest spoko!

To takie moje podstawy które zgromadziłam sobie z doświadczeń rozciągniętych na przestrzeni kilku lat. Obecnie pieczenie chleba na zakwasie to dla mnie sama przyjemność, bo nie panikuję, kiedy coś idzie niezgodnie z opisem. Wyrasta dłużej? A niech se wyrasta. Ciasto zabiera dwa razy mniej wody niż twierdzi przepis? Bywa, nic na siłę.

Jeszcze raz powtórzę, że w pieczeniu chleba wieje u mnie amatorszczyzną. Ale gdybyście mieli jakieś pytania lub wątpliwości to walcie jak w dym, postaram się pomóc na tyle, na ile potrafię ;)

PeeS Osobnikom z Krakowa chętnie dam trochę zakwasu na początek przygody z pieczeniem, więc jeżeli nie macie od kogo użyczyć to nie musicie szukać zakwasu na allegro, możecie po prostu do mnie wstąpić :) nie musicie mnie znać osobiście, wystarczy mi, że czytacie tego bloga i macie ochotę piec na zakwasie ;) maila znajdziecie w zakładce "współpraca".

przepis na chleb zakwas

sobota, 30 marca 2013

Tarta truskawkowa z budyniem i galaretką


tarta truskawkowa z galaretką



tarta truskawkowa z galaretką


Poszłabym utopić marzannę, ale boję się, że odbije się od lodu. Posadzone zioła ogłosiły strajk i po wykiełkowaniu praktycznie zatrzymały się w miejscu. Za chwilę wywieszą chyba kartkę "zawołaj jak już będzie słońce, głupia". Ratuję się zapasami mrożonek - zachowanymi na właśnie taką, czarną godzinę. Wciąż mam jeszcze trochę rabarbaru i pół kilograma bobu. I jak kolejnego dnia, budząc się, prawie zaczynam płakać widząc tę zimną ciapę za oknem - ratuję się.

W wyjątkowo podłym humorze udałam się ostatnio na zajęcia, wstępując po drodze do Kauflanda po wodę mineralną i chusteczki do wiecznie cieknącego nosa. Oczom moim ukazał się niebiański widok - kilogramy i kilogramy wielkich, czerwonych truskawek. No tak, wiem, są z Hiszpanii, rosną pod folią, nie są aż tak słodkie jak nasze, polskie...ale wiecie, po takiej zimie jak obecna (ponoć przez kilka miesięcy było tylko kilkanaście [sic!] słonecznych dni!) nawet takie truskawki wydawały mi się wspaniałe. A jeszcze wspanialsze było to, że przez lekkie poobijanie kosztowały 1.99zł. Za pół kilograma. Ha! Wzięłam szybciutko dwa opakowania, dołożyłam jabłuszko, zapomniałam o wodzie (zgarnęłam colę przy kasie) a chusteczek nie było.

Jeden wykład, dwie godziny później, udałam się znów do Kauflanda. Przemyślałam moje życie i doszłam do wniosku, że cztery złote za kilogram truskawek to okazja, która się zbyt często nie zdarza, i wezmę ich więcej, żeby zamrozić. Albo zrobić dżem. Albo kisiel, albo galaretkę, albo ciasto drożdżowe, albo milion innych rzeczy które już prawie czułam w ustach.

tarta truskawkowa z galaretką

Truskawek nie było.

 Nic, pustki, wymiecione. Pan zajmujący się działem owoców tylko się uśmiechnął, pewnie myśląc o mojej świętej naiwności.

Rozesłałam smsy pełne zbulwersowania i udałam się do domu, ciesząc się, że udało mi się załapać chociaż na dwa opakowania. A wieczorem zrobiłam tartę. Na cieniutkim cieście (chociaż zazwyczaj robię grube i bylejakie), z budyniem, z galaretką, z dużą ilością truskawek. I przez chwilę mniej smuciłam się tym, że jutro znów będzie szaro, buro i śnieżnie.

Składniki:

ok. 300g truskawek
1 budyń śmietankowy + mleko do niego
1 galaretka truskawkowa

200g mąki
2 łyżki cukru
100g masła
1 jajko
Pół łyżeczki ekstraktu waniliowego
2-3 łyżki zimnej wody

Koszt: ok. 10zł? Mocno zależy od truskawek ;)
Czas wykonania: kilka godzin ze względu na tężenie galaretki.

Wykonanie:

Na początku szykujemy galaretkę zgodnie z przepisem na opakowaniu, odstawiamy w chłodne miejsce aby zaczęła tężeć, jednocześnie pilnując, żeby nie stężała na amen.

Zimne masło siekamy w kostkę. Rozcieramy je z mąką na piasek, dodajemy resztę składników (bez wody), szybko zagniatamy zwartą kulę. Gdyby ciasto było za twarde lub nie chciało się kleić dodajemy po łyżce zimnej wody. Jeżeli mamy robota z ostrzami to ciasto można po prostu posiekać i poczekać aż składniki się połączą, co zazwyczaj uskuteczniam.




Blat posypujemy dość obficie mąką. Wałkujemy ciasto bardzo cieniutko, na ok. 3mm, pomagając sobie kładąc na wierzch folię spożywczą (ciasto nie będzie kleić się do wałka). Staramy się rozwałkować ciasto do okrągłego kształtu, pasującego do naszej formy na tartę. Ciasto od czasu do czasu obracamy na blacie, żeby nie przywarło, bo wtedy klops.

Rozwałkowane ciasto posypujemy odrobinę mąką, po czym nawijamy na wałek i przenosimy na formę - nawet udało mi się zrobić jakieś zdjęcia ilustrujące ;) Kiepskie bo kiepskie - tartę robiłam wieczorem - ale są.

tarta truskawkowa z galaretką

tarta truskawkowa z galaretką


tarta truskawkowa z galaretką

tarta truskawkowa z galaretką


tarta truskawkowa z galaretką


tarta truskawkowa z galaretką

tarta truskawkowa z galaretką
 
Układamy ciasto w zagłębieniach formy, delikatnie dociskając, po czym ostrym nożem odkrawamy wystające resztki.


Widelcem dziurkujemy dokładnie spód tarty, po czym wkładamy ją na pół h do lodówki.

tarta truskawkowa z galaretką


Po tym czasie tartę wysypujemy grochem/soją/fasolą i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 200 stopni. Powiem szczerze - ja w końcu wysypałam tę soję, bo nie wiedziałam, czy się nie upiecze, czy coś. Szkoda mi jej było ;) a cienka i podziurkowana tarta raczej się nie unosi i nie fałduje. Ale jedna krawędź tarty, ze względu na to, że forma ma je pionowe, zagięła się do środka i upiekła krzywo. Więc jednak lepiej je jakośtam zabezpieczyć.

tarta truskawkowa z galaretką


Tartę studzimy, w tak zwanym międzyczasie szykując budyń zgodnie z przepisem na opakowaniu. Odstawiamy go do ostudzenia, mieszając często, żeby nie zrobiły się grudki.

Na wystudzoną tartę nakładamy budyń, a na budyniu układamy pokrojone truskawki. Odstawiamy tartę do całkowitego wystygnięcia budyniu, najlepiej na chwilę dać ją do lodówki, zimny budyń i truskawki pomogą stężeć galaretce.

Gdy galaretka zacznie tężeć, ale wciąż jeszcze będzie płynna, ostrożnie wylewamy ją na tartę, pomagając sobie pędzlem/łyżką żeby dostała się w każde zagłębienie i wszystko ładnie pokryła.

Tartę odstawiamy do lodówki aż do całkowitego stężenia galaretki, i można już wyjmować sobie kawałek za każdym razem gdy dopadnie nas chandra ;)


tarta truskawkowa z galaretką 

Może i nie są tak pyszne jak te polskie...ale za to diablo fotogeniczne ;)

niedziela, 3 lutego 2013

Plastyczna masa cukrowa do dekorowania tortów - DIY

jak zrobic mase cukrowa do dekoracji tortu


jak zrobic mase cukrowa do dekoracji tortu
jak zrobic mase cukrowa do dekoracji tortu


Dziś trochę dłuższy i mniej kulinarny post. Będzie bardziej instruktażowo :) Dziś o tym jak zrobić masę cukrową do dekoracji tortów i lepienia figurek. Po dwóch latach, hm, ćwiczeń (a w zasadzie eksplorowania) w końcu się o to pokuszę, bo może się komuś przyda. Chociaż na moim blogu torty się raczej nie pojawiają, to robię je dość często, zarówno na rodzinne okazje (głównie na dziecięce urodziny, o czym za chwilę), dla przyjaciół, jak i czasami na zamówienie.

Masa cukrowa do dekoracji jest bardzo wdzięczna przy pracy, bo można ją wielokrotnie odświeżać, jest tania w przygotowaniu, pracuje się z nią trochę jak z plasteliną. Można ją dowolnie barwić barwnikami do żywności, tworzyć z niej płaskie ornamenty, kwiatki, figurki i pokrywać całe torty.

Ma jednak jeden spory minus - chociaż super wygląda, to jest diablo słodka, i wcale nie tak smaczna ;) ot, po prostu cukier z lekkim posmakiem czegoś dziwnego. Dlatego kiedy tylko mogę, to staram się dekorować torty jakąś smaczną masą (maślanych nie lubię), a z masy plastycznej robić tylko dekoracje. Czasem pokrywam masą cały tort - najczęściej dla dzieci, dla których wygląd często jest najważniejszy :) a dorośli po prostu zjadają tort zostawiając lukier na talerzyku.

Korzystam ze sprawdzonego przepisu który niegdyś znalazłam na wizażu. To ogromna porcja masy cukrowej! Wystarczy spokojnie na udekorowanie sporego tortu + wycięcie do niego ozdób lub zrobienie figurek. Jeżeli chcemy zrobić tylko dekoracje, jakiś napis czy kilka figurek, to polecam robienie masy z maksymalnie 1/4 podanych proporcji.

Składniki:

800g cukru-pudru + zapas do podsypywania
100g glukozy w proszku (do dostania np. w aptekach)
70ml zimnej wody
3 łyżeczki żelatyny
2 łyżeczki margaryny lub masła

Wykonanie:

W zimnej wodzie namaczamy żelatynę przez ok. 5 minut, aż się rozpuści. Robimy to w małym garnuszku. Następnie do tego garnuszka wsypujemy glukozę i na bardzo małym ogniu podgrzewamy, aż wszystko się rozpuści - uważamy, żeby nie zagotować. Dodajemy tłuszcz i znów mieszamy, aż się rozpuści. Miksturę wlewamy do dużej miski i zaczynamy dodawać cukier. Na początku mieszamy łyżką, bo masa będzie się mocno lepić. Stopniowo zacznie gęstnieć, aż w końcu ciężko ją będzie mieszać łyżką, wtedy zaczynamy zagniatać ręką. Masa powinna się lekko kleić, ale dawać rozwałkować i formować.

Wskazówki:

Pracując z masą używamy cukru-pudru jak mąki. Czyli każdorazowo przed wałkowaniem podsypujemy cukrem pudrem blat, żeby masa się nie przykleiła. Obsypujemy też cukrem ręce, żeby nie kleiła się nam do palców. Pilnujemy, żeby dłonie były suche, bo jakakolwiek wilgoć spowoduje, że masa zacznie się kleić i źle się z nią będzie pracować.

Masę barwimy barwnikami. Możemy użyć naturalnych, takich jak sok z buraku (kolor różowy), kurkuma (kolor żółty) czy sok ze szpinaku (kolor zielony). Ale soki z warzyw i owoców nie są zazwyczaj wystarczające do uzyskania nasyconego koloru, a kurkuma ma swój charakterystyczny smak, który niezbyt pasuje do słodkości. Najłatwiej posłużyć się więc barwnikami spożywczymi które można kupić na allegro i w sklepach cukierniczych. Należy uważać, bo nie wszystkie są takie same.

Stanowczo odradzam takie:



Te pierwsze mają duże kryształki, trzeba je za każdym razem rozrabiać w dość dużej ilości wody albo alkoholu, trzeba ich użyć dużo, więc są dość niewydajne. Te drugie są koszmarnie rozwodnione, trzeba by użyć całej buteleczki żeby zabarwić masę, a 20ml wody rozcieńczy nam masę tak, że znów będziemy musieli dodać kilo cukru, co rozbieli kolor...i tak dalej.

Polecam więc:

1) Barwniki w proszku. Marka nie ma znaczenia, ważne, żeby to był faktycznie proszek-pyłek, a nie kryształki. Na pewno świetne, chociaż drogie, będą barwniki z Wiltona, ale stosowałam też tańsze, które również sprawdziły się rewelacyjnie, nawet takie no-name. Zazwyczaj sprzedawane są w małych słoiczkach albo w woreczkach, wyglądają tak:



Zdjęcie zapożyczone z http://kosmetyki-orlicy.blogspot.com/


Kolory można ze sobą łączyć, więc wystarczy zaopatrzyć się w kilka podstawowych. Żółty i niebieski dadzą nam zielony, czerwony i żółty - pomarańczowy, no wiadomo ;) Te barwniki są bardzo wydajne, dlatego nakładamy je oszczędnie. Żeby ułatwić barwienie masy ja rozpuszczam szczyptę barwnika w kieliszku, w 1-2 kroplach wody. Mieszam dokładnie wykałaczką, po czym wkładam odrobinę masy cukrowej do kieliszka. Daję jej wchłonąć te dwie kropelki które wyglądają jak bardzo zagęszczona farba, po czym zagniatam wybrany kawałek masy czystymi dłońmi. Myję i suszę ręce przed każdym kolejnym kawałkiem masy, żeby nie ubrudzić białej.

2) Barwniki w żelu. Również są bardzo wydajne, można je łączyć, są nieco droższe. Nie trzeba ich rozrabiać z wodą, maczamy w nich wykałaczkę i nanosimy odrobinkę na masę. Zagniatamy, dodajemy żelowego barwnika w miarę potrzeby. Ponieważ dodaje się ich bardzo malutko nie psują konsystencji masy. Również mają wielu producentów, najbardziej znanym i popularnym znów jest Wilton. Mam z nimi dużo mniejsze doświadczenie, bo ze względu na cenę zawsze wybierałam suche, ale jeżeli tylko chcecie, to śmiało możecie się w nie zaopatrzyć, pamiętając tylko, że to ma być barwnik w żelu, a nie jakiś żelowy, kolorowy pisak :) wyglądają tak:




Masa dość szybko wysycha. Pracując z nią pamiętamy, żeby na działanie powietrza był wystawiony tylko ten element, z którym aktualnie pracujemy. Resztę wkładamy do miski przykrytej wilgotną ściereczką, albo owijamy folią spożywczą - oczywiście każdy kolor osobno.

Co, jeżeli masa wysycha i pęka? Mamy do wyboru dwie rzeczy:

1) bardzo delikatnie zwilżamy dłonie i zagniatamy masę, aż będzie znów elastyczna
2) wkładamy masę na kilka sekund (!) do mikrofalówki, i wyjmujemy znów mięciutką. Lubię ten sposób ;)

Masę, szczelnie zawiniętą w folię, można też przechowywać w lodówce lub zamrażać. W lodówce, po jakimś czasie, i tak wyschnie, ale proces ten będzie trwał ok. tygodnia-dwóch, w zależności od tego jak szczelnie ją zamkniemy :)

Z masy możemy rolować kuleczki, ślimaczki, wycinać wzorki nożem i nożykami (takimi do tapet), wycinać kształty wycinaczkami do ciasteczek, odbijać w niej wzorki.

Chcąc nakleić masę na pionową powierzchnię (np. bok tortu już obłożonego masą) smarujemy ją od spodu zamoczonym w wodzie pędzelkiem.

Jeżeli chcemy, żeby nasze figurki i ozdoby się błyszczały, to po wyschnięciu (!) smarujemy figurki roztrzepanym białkiem. 

Masą możemy też obkładać całe torty. W tym celu na dużej, płaskiej powierzchni rozsypujemy sporą porcję cukru-pudru i wałkujemy płasko masę. Następnie delikatnie przenosimy ją na ciasto, po czym wygładzamy ewentualne nierówności. Masa może się rwać, więc jest to zajęcie dość delikatne...ale to już ciężko mi wyjaśnić - każdy musi nauczyć się tego sam :) nawet jeżeli masa porwie się, to nie martwcie się - zwilżcie lekko palec, i wygładźcie po prostu pęknięcia, powinny się ładnie skleić.

Bardzo ważne, żeby masę cukrową nakładać na tort lekko posmarowany masą (np. maślaną lub z serka mascarpone, może być też budyniowa) ze wszystkich stron, żeby miała się do czego przykleić. Nałożona na suchy tort będzie lekko opadać pod własnym ciężarem i po wyschnięciu może odpaść. Cienka warstwa smarowidła zatrzymuje jej elastyczność i przytrzymuje na miejscu.

jak zrobic mase cukrowa do dekoracji tortu

To był mój pierwszy tort z tą masą, i jeszcze o tym nie wiedziałam - widać, że masa się gdzieniegdzie zniekształciła, a w górnym "pudełeczku" odchodzi od ciasta. Jest taki wielki, bo robiłam go na konkurs wizażu. I miałam ochotę zrobić wielki tort. ;)

jak zrobic mase cukrowa do dekoracji tortu


Nie możemy jedynie użyć masy z bitej śmietany, bo masa cukrowa pod jej wpływem zaczyna się rozpuszczać (nie do końca wiem czemu, ale jest to reguła przy pracowaniu z masą cukrową).

jak zrobic mase cukrowa do dekoracji tortu


Co zrobić z masą cukrową, której nie zamierzamy wkrótce wykorzystać? Mnie zawsze szkoda było wyrzucać cukru, który może nie jest jakoś strasznie drogi, ale darmo też go nie rozdają :) polecam wam więc rozwałkowanie cienko masy, i małymi foremkami powykrawanie z niej drobnych elementów - serduszek lub gwiazdek. Możecie utoczyć też kuleczki. Rozłóżcie je na papierze do pieczenia i pozwólcie obeschnąć godzinę-dwie. Tak przygotowane elementy możecie przechowywać w szczelnie zamkniętym pojemniczku, np. słoiku, praktycznie bez końca - będą świetne do dekoracji muffinek czy ciasteczek, albo kolejnego tortu kiedy przyjdzie na to pora - nie będziecie musieli robić masy od nowa :)



Niestety nie mam wielu zdjęć z moimi wypiekami i masą cukrową. Nigdy nie wrzucałam ich na bloga, bo nie miałam czasu robić zdjęć w przekroju, albo nie miałam kiedy tego zrobić...ale cośtam wyszperałam na dysku :) To był czekoladowy tort przełożony waniliową masą z serka mascarpone, zabarwioną na fioletowo. Na urodziny studenckiego Radia 17.   

jak zrobic mase cukrowa do dekoracji tortu

Tort ze świnkami taplającymi się w błocie, na urodziny znajomego.

jak zrobic mase cukrowa do dekoracji tortu

A to słodkie sushi robione dla taty, który lubi i żelki i sushi. Wszystko jest jadalne, zrobione ze słodkiego i sklejonego ryżu preparowanego, masy plastycznej (omlet, krewetka, ryby, glony) i żelków (kawior).  Było to wszystko ułożone na giga-piance marshmallow (na samej górze posta widać całość ;)).

masa plastyczna na tort


Ufff. Mam nadzieję, że spisałam wszystko. W razie czego zachęcam do zadawania pytań i postaram się odpowiedzieć najlepiej jak umiem :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...