wtorek, 22 stycznia 2013

Pieczone ziemniaczki jak z ogniska

ziemniaki pieczone w skorupce

ziemniaki pieczone w skorupce


Ostatnio dużo gotuję, więc mam wiele przepisów którymi chcę się podzielić. Czekają sobie grzecznie w kolejce, a ja tylko wyszukuję kolejne pyszności, które wpadają do kategorii "do zrobienia"...oczywiście tych "do zrobienia" jest więcej, niż zrobionych, bo kulinarna blogosfera jest niewyczerpana jeżeli chodzi o pomysły. Czasem więc zapuszczam się w moje zakładki, i usiłuję wrócić do tego, co zachwyciło mnie tydzień, miesiąc, pół roku temu. I powoli się z tych zaległości odkopywać. W ten sposób trafiłam na przepysznego bloga Potrawy Półgodzinne, z którego zapisałam sobie przepis na jakieś placuszki. Ale ponieważ cały blog jest godny polecenia, to zaczęłam go sobie przeglądać jeszcze raz, i wczoraj trafiłam na przepis na pieczone ziemniaczki w żytniej skorupce. Gdy przeczytałam, że "smakują jak ziemniaki z ogniska, z grubą chrupiąca skorupką", to już wiedziałam, co będzie na obiad...zadzwoniłam do Połówka, żeby KONIECZNIE kupił mi ziemniaki, i rach-ciach-ciach wzięłam się za szykowanie.

Oczywiście brakuje im tego charakterystycznego zapachu palonego drewna, jasne. Ale ta skorupka? To kremowe, mięciutkie wnętrze, do którego dostajemy się po charakterystycznym chrupnięciu? O mamo, jakie to jest pyszne...zjedliśmy, nie, zeżarliśmy chyba 1,5 kilograma ziemniaków na obiad, polewając je jogurtowym sosem czosnkowym. A do tego smażony kurczak w przyprawie gyrosowej i świeża rukola. Jeden z najlepszych obiadów ostatnich dni, więc przeskoczył kolejkę przepisów do publikacji, i wbił się na sam początek :)

Przepis jest banalny w przygotowaniu, tani i pasuje do każdego w zasadzie obiadu, jako ciekawe urozmaicenie- zamiast nudnych, gotowanych ziemniaków. U nas na pewno będzie gościł często.

ziemniaki pieczone w skorupce


Składniki:

1-1,5kg ziemniaków
1/2 szklanki mąki pełnoziarnistej (pszennej, żytniej lub innej)
1 łyżeczka soli
2 łyżeczki słodkiej papryki
2 łyżeczki ostrej papryki
0,5 łyżeczki pieprzu
+ 1 czysta, foliowa reklamówka :)

Czas wykonania:  1h
Koszt: 4zł

Wykonanie:

Ziemniaki obieramy ze skórki. Te większe przekrawamy na pół, te mniejsze zostawiamy tak jak są. Płuczemy pod zimną wodą, lekko otrząsamy z wody, nie suszymy - mają być mokre. W reklamówce mieszamy mąkę i przyprawy. Wrzucamy tam obrane ziemniaki, i potrząsamy reklamówką kilkanaście razy, aż ziemniaki pokryją nam się ładną warstwą mąki - nie za cienką, nie za grubą. Układamy je na blasze do pieczenia, i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 180 stopni. Pieczemy ok. 30-45 minut, w zależności od wielkości ziemniaków. Pieczemy z termoobiegiem, można też ziemniaki obracać od czasu do czasu. Jeżeli pieczemy bez termoobiegu, to koniecznie trzeba je kilka razy odwrócić. Na ostatnie 10 minut temperaturę zwiększamy do 200 stopni dla maksymalizacji chrupkości :) ziemniaki są gotowe, kiedy skorupka lekko się zrumieni, a w środku są już miękkie.

ziemniaki pieczone w skorupce

sobota, 19 stycznia 2013

Razowe pierogi z soczewicą i oscypkiem

pełnoziarniste pierogi z soczewicą i oscypkiem


Kolejna potrawa, którą raczyłyśmy się na babskim wieczorku. Uwielbiam soczewicę, zarówno jako farsz, jak i samodzielną potrawę - jest pyszna i sycąca, ma lekko orzechowy smak i przyjemną konsystencję, jeżeli tylko się jej nie rozgotuje. W pierogach sprawdza się rewelacyjnie, bardzo polecam.

Ciasto na pierogi pochodzi z tego przepisu, jest tam również poradnik jak zrobić dobre pierogi, jak zrobić ładny brzeg na pierogach i inne tajniki ;)

Składniki (na sam farsz, przepis na ciasto w linku powyżej)

100g soczewicy zielonej
1 średnia cebula czerwona
1/2 sporego  oscypka
Pieprz, sól

Czas wykonania: 1,5h
Koszt: 5-6zł

Wykonanie:

Soczewicę płuczemy na sitku. Gotujemy w dużej ilości osolonej wody, pod przykryciem, ok. 20-25 min, regularnie sprawdzając. Powinna być jeszcze lekko twardawa i się nie rozpadać. Gotową soczewicę przelewamy na sitku zimną wodą i odstawiamy do miseczki.

Cebulę kroimy w kosteczkę i podsmażamy na niedużej ilości masła aż się zeszkli. Dodajemy ją do soczewicy. Trzemy 3/4 oscypka do soczewicy, doprawiamy odrobiną pieprzu i soli, mieszamy dokładnie. Z takim farszem przygotowujemy pierogi, które po ugotowaniu podajemy posypane resztą oscypka.

pełnoziarniste pierogi z soczewicą i oscypkiem



niedziela, 13 stycznia 2013

Sałatka z rucolą, serem pleśniowym i orzechami



Znacie powiedzenie, że gdy kota nie ma, to myszy harcują? Moje dwa koty są co prawda na miejscu, ale Połówek wyjechał na tydzień. Oczywiście tęsknię bardzo, więc żeby tęsknotę zagłuszyć - zorganizowałam sobie babski wieczór. Domowe spa, wino i jedzenie - między innymi ta właśnie sałatka. Pomysł na nią podrzuciła Asia, wykonanie w większości też było jej. Wyszło przepysznie, i na pewno będę do niej wracać, więc dzielę się :) przepis pochodzi z bloga eksplozjasmaku, ale w naszym wydaniu został trochę zmodyfikowany...gdyby ktoś chciał zajrzeć jak wyglądał oryginał, to klik klik.

Składniki:

Mieszanka sałat z rucolą
Kilkanaście zielonych oliwek
Garść mieszanki orzechów - nerkowców, brazylijskich, włoskich i laskowych
Niebieski ser pleśniowy typu lazur - ok. 150g
Ser pleśniowy camembert - pół krążka
Kilkanaście sztuk zielonych winogron

1,5 łyżki miodu
2 łyżki oliwy
1 łyżka soku z cytryny
Pieprz, sól - dwie spore szczypty

Koszt: 10-12zł
Czas wykonania: 20 min

Wykonanie:

Sałaty rwiemy na kawałki, myjemy, otrzepujemy z wody. Orzechy siekamy na mniejsze kawałki, i wysypujemy na patelnię rozgrzaną na małym ogniu. Mieszając od czasu do czasu podprażamy orzechy, aż lekko ściemnieją i zaczną pachnieć. Oliwki i sery kroimy na drobniejsze kawałki.Winogrona myjemy i kroimy na połówki. 

Mieszamy wszystkie składniki sosu, i w miseczce polewamy nim sałatę. Mieszamy dokładnie. Dodajemy sery, oliwki, winogrona i orzechy, mieszamy, i już możemy się zajadać :)


wtorek, 8 stycznia 2013

Domowe placki tortilla

placki tortilla jak zrobić


Chociaż oryginalne meksykańskie placki tortilla były robione z mąki kukurydzianej, to te nam znane i najczęściej jedzone są z mąki pszennej. Można je też mieszać, ale placki z samej mąki kukurydzianej są dość trudne do zrobienia - ciasto kruszy się i zrywa.

Ale tak jak pisałam - większość osób kupuje po prostu gotowe placki tortilla w sklepie, a te robione są z mąki pszennej. Ten produkt jest prawdopodobnie obłożony najwyższą marżą na świecie zaraz po pierogach ruskich ;) bo paczka 4-5 placków kosztuje od 5 do 9zł. A zrobienie ich w domu...50gr. W dodatku jest proste, wymaga składników które każdy ma pod ręką, i można je dowolnie modyfikować.

Placki są podstawą do wielu pysznych przepisów - zawijanych tortilli, enchiladas, tacos i tak dalej. Więc warto wiedzieć, jak się je robi, bo jest to proste i szybkie :)

Składniki:

1 kubek mąki - u mnie pełnoziarnista pszenna, ale można użyć dowolnej mąki pszennej, a także domieszać do 50% mąki kukurydzianej
0,5 kubka gorącej wody
0,5 łyżeczki soli
1 łyżeczka ziół prowansalskich - opcjonalnie
1 łyżka oleju

Czas wykonania: 45min
Koszt: 0,50gr (sic!)

Wykonanie:

W misce mieszamy mąkę, sól i zioła. Zalewamy gorącą wodą i olejem, mieszamy ciasto aż do połączenia. Zagniatamy w elastyczną kulę, podsypując mąką jeśli trzeba. Powinno być miękkie i nie kleić się do rąk. Odstawiamy przykryte wilgotną szmatką na ok. 15-20 minut.

Uwaga: mąka razowa będzie wymagała więcej wody niż zwykła mąka pszenna. Najlepiej zacząć wyrabianie ciasta od 1/4 kubka wody, i dolewać stopniowo, w miarę jak ciasto będzie "zabierać" wodę. 

Po tym czasie dzielimy ciasto na 4 lub 5 części, w zależności od wielkości naszej patelni. Na obficie posypanym mąką blacie wałkujemy cienko, cieniutko placek, jego również posypując mąką, żeby nie kleił się do wałka. Placek wałkujemy najcieniej jak potrafimy, bez robienia w nim dziur ;) W trakcie wałkowania odwracamy placek raz na jedną, raz na drugą stronę, żeby nie przykleił się do blatu. Strony na zmianę podsypujemy mąką.

placki tortilla jak zrobić


Rozgrzewamy mocno płaską patelnię. Nie natłuszczamy jej niczym! Na suchą i rozgrzaną kładziemy placek. Po kilkunastu sekundach zobaczymy, jak placek zaczyna bąbelkować. Kiedy bąble będą już na całej powierzchni placka odwracamy go na drugą stronę, i pieczemy kolejnych kilka sekund - uwaga, szybko się przypala!

placki tortilla jak zrobić

Upieczone placki kładziemy na talerzu, który przykrywamy wilgotną szmatką na kilka minut, żeby zmiękły.

placki tortilla jak zrobić


A później faszerujemy je tym, czym chcemy :) U mnie był to usmażony filet z udka z kurczaka, sałata lodowa, sos czosnkowy, czerwona fasola i kukurydza. Przepyszne połączenie które bardzo polecam!

placki tortilla jak zrobić

placki tortilla jak zrobić







sobota, 5 stycznia 2013

Babeczki z owocami i kremem budyniowym




Znane też w mojej rodzinie jako Babeczki Skorków ;) Znajomi rodziny dali nam ten przepis dawno, dawno temu, i z dzieciństwa pamiętam, jak pomagałam w ich robieniu obierając truskawki. A później zajadałam się nimi jak głupia ;)

Z racji braku truskawek pojawiły się u mnie w prostszej odsłonie - z winogronami i brzoskwiniami. Ale i tak były przepyszne, i w zasadzie z samym kremem też bym je jadła.

Były "prezentem" na urodziny znajomej, wszystkim się podobały i smakowały, więc na pewno będę je robić ponownie.

Koszt: 10zł
Czas wykonania: 1,5h

Składniki:

Na babeczki:
300g mąki tortowej
150g ciepłego masła
100g cukru-pudru
4 żółtka
Szczypta cynamonu

Na krem:
1 budyń waniliowy
500ml mleka
Pół kostki miękkiego masła

Owoce, na przykład winogrona i brzoskwinie, ale nada się też ananas, truskawki, mandarynki, cokolwiek :)

Wykonanie:

Ze składników zagnieść ciasto, co nie powinno być trudne. Nic nie trzeba wcześniej miksować, siekać, itepe, itede - wrzucamy do miski, zagniatamy ;)

Foremki do babeczek - mogą być specjalne, metalowe, a mogą być silikonowe foremki do muffinek, też się nadadzą - wykładamy kawałkiem ciasta. Pieczemy w 200 stopniach ok. 15 minut, aż się lekko zezłocą.

Budyń szykujemy zgodnie z przepisem na opakowaniu - w 250ml rozpuszczamy budyniowy proszek, 250ml gotujemy. Dodajemy dwie łyżki cukru, jeżeli budyń jest bez cukru. Mieszamy wszystko, podgrzewamy powoli, aż budyń zgęstnieje. Budyń odstawiamy do przestudzenia, po czym miksujemy z miękkim masłem. Nakładamy go do szprycy, albo po prostu nakładamy łyżką na babeczki.

Pokrojone owoce nakładamy na krem, i zajadamy :)

poniedziałek, 31 grudnia 2012

Mleczne ciasteczka dinozaury



No i kończy się 2012, śmignął mi aż miło. Mam nadzieję, że ten rok był dla was łaskawy i wydarzyło się dużo dobrego, a nawet jeżeli nie, to że z nadzieją na lepsze wejdziecie w 2013 :)

Ja w tym roku nieco zaniedbałam bloga pod kątem ilości przepisów, i w nadchodzącym mam zamiar to nadrobić. Zamierzam też zmienić w końcu szatę graficzną bloga, więc powoli możecie mówić tej starej i brzydkiej pa-pa ;)

Na przebierankową zabawę sylwestrową zabieram ze sobą te mleczne dinozaury - pyszne ciasteczka z dodatkiem mleka w proszku. Sprawiły mi nieco trudności, ciasto nie chciało aż tak bardzo współpracować, ale tragedii nie było - na pewno zrobię je kiedyś ponownie, bo są kruche i słodkie, z wyczuwalnym posmakiem mleka w proszku, za którym przepadam, mniam! Przepis zaczerpnęłam z bloga Sweet Days.

Życzę wam więc wszystkim udanej zabawy, a w ramach inspiracji odsyłam do działu "Przegryzki" - znajdziecie tam pomysły jakie przekąski możecie zrobić dla swoich gości.

Składniki:

250g mąki pszennej
125g cukru
125g miękkiego masła
1 jajko
4 kopiaste łyżki mleka w proszku
 
Koszt: 5-6zł
Czas wykonania: 1,5h
 
Wykonanie:
 
W misce mieszamy mąkę pszenną, cukier i mleko w proszku. Dodajemy pokrojone w kostkę miękkie masło, i ręką ugniatamy składniki, aż się z grubsza połączą. Dodajemy jajko, i zagniatamy elastyczną kulę ciasta. Odstawiamy na 30 min do lodówki do schłodzenia (oryginalny przepis podaje godzinę, ale u mnie wtedy ciasto zrobiło się za twarde i musiałam czekać...). 
 
Moje ciasto niestety na tym etapie wałkować się nie dało. Kruszyło się i rozpadało. Dodałam więc dwie łyżki oleju, i zagniotłam porządnie - zaczęło być lepiej. Mimo wszystko wałkowanie kruchego ciasta to nie jest coś, co kocham, ale udało się - dzięki dodatkowi oleju bez podsypywania mąką. Jeżeli wasze ciasto będzie grzeczniejsze, to wałkujcie je na 3-4mm podsypując mąką, i foremkami wykrawajcie kształty. Te następnie przenosimy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia, i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 150 stopni.
 
I znów - oryginalny przepis podaje 180, ale wszystko z dodatkiem mleka w proszku ma tendencję do szybkiego przypalania się. Ja więc wolę niższą temperaturę i pieczenie ok. 10-15 minut, bo ciasteczka należy wyjąć z piekarnika jak tylko ich brzegi zaczną się delikatnie rumienić. Więc nie zostawiajcie piekarnika zbyt długo bez nadzoru :)
 
Po upieczeniu blachę wyciągamy i dajemy ciasteczkom ostygnąć zanim je zdejmiemy z blachy. A później można już chrupać i odgryzać głowyyyyy!
 


 
Foremki dostałam na święta od Połówka, bo uwielbiam dinozaury. Są cudowne :D

 

piątek, 21 grudnia 2012

Świąteczne przepisy




Święta już blisko, więc pozwoliłam sobie zebrać świąteczne przepisy do wypróbowania których szczególnie gorąco was zachęcam. Wyjeżdżam dziś i zostawiam mój komputer daleko daleko, więc razem z moim Połówkiem życzę wam spokojnych i rodzinnych świąt. Nie objedzcie się za bardzo, odpocznijcie i wyściskajcie rodziny :)

piątek, 7 grudnia 2012

Zapiekanka ziemniaczana i test obieraczki Kyocera.



Dziś znów mało dietetycznie, za to bardzo, bardzo prosto. Aż dziwne, że nie ma jeszcze u mnie na blogu żadnej zapiekanki ziemniaczanej, bo to proste, a pyszne. Niestety nie mam dla was zdjęć "przekrojowych", bo zniknęła, zanim zdążyłam je zrobić, ale też po nałożeniu na talerz zapiekanka ziemniaczana nie wygląda najpiękniej ;) za to jak smakuje, mmm.

Taka zapiekanka to klasyka klasyki. Możecie ją zmodyfikować w dowolny sposób - zmienić kiełbasę na boczek albo szynkę, dodać cebuli (którą ja pominęłam dlatego, że luby też jadł, a nie lubi), oscypka albo pleśniowego sera, papryki, no multum możliwości. Dla każdego coś pysznego. My akurat mieliśmy ochotę na prostotę :)

Składniki:

1,5kg ziemniaków
1 pętko kiełbasy wiejskiej
250g pieczarek
200g śmietany
200g mozzarelli
2 jajka
Pieprz, sól
4 ząbki czosnku

Czas wykonania: 1,5h
Koszt: 10-12zł

Wykonanie:

Ziemniaki obieramy ze skórki, nie kroimy. Wsadzamy do garnka, zalewamy zimną wodą, solimy, gotujemy aż będą jeszcze lekko twardawe - nóż ma w nie wchodzić gładko, ale nie mogą się rozpadać. Z dwojga złego lepiej niedogotować niż rozgotować, bo dojdą w piekarniku :) Ziemniaki odcedzamy, zalewamy zimną wodą, czekamy, aż trochę ostygną.

Kroimy kiełbasę w plasterki, umyte (lub obrane) pieczarki w plasterki (z nóżkami), ser trzemy na tarce z grubymi oczkami. W miseczce mieszamy śmietanę z jajkami, sporą szczyptą soli, połową łyżeczki pieprzu i ząbkami czosnku przeciśniętymi przez praskę lub drobno posiekanymi.

Schłodzone lekko ziemniaki kroimy na grube plastry, ok. pół centymetra. Układamy je w naczyniu żaroodpornym/blasze - jedną warstwę. Na to układamy kiełbasę i pieczarki - połowę. Polewamy 1/4 sosu, posypujemy 1/4 sera. Układamy kolejną warstwę ziemniaków, powtarzamy zabieg z pieczarkami, sosem, serem. Układamy trzecią warstwę ziemniaków, wylewamy resztę sosu, wysypujemy resztę sera. Wkładamy do piekarnika nagrzanego do 160 stopni na ok. pół godziny, aż ziemniaki dojdą, sos się zapiecze a ser się stopi. Podajemy, mniam!

Test obieraczki z Hi End Kitchen.

Dzięki uprzejmości serwisu Hi End Kitchen otrzymałam do przetestowania ceramiczną obieraczkę Kyocera. Bardzo się ucieszyłam, z jednego, dość zawstydzającego powodu. Moje ulubione obieraczki właśnie tego typu, najpóźniej po kilku miesiącach, zaczynają wyglądać tak:


Zdjęcie, niestety, autentyczne ;) nie kosztują co prawda majątku, no ale kupować co parę miesięcy nową to utrapienie. Dupa, nie stal nierdzewna.

Więc kiedy kurier przywiózł mi to trawiaste cudo:




strasznie się ucieszyłam. Skrobaczka fajnie leży w dłoni (ma bardzo ciekawy kształt) i jest ostra jak  diabli. Połówek się zapytał, na co mi skrobaczka zrobiona z plastiku. A chwilę później odcięłam sobie przypadkowo kawałek paznokcia ;) więc pozory mylą!

Hi End Kitchen ma też w ofercie ciekawą rzecz, bo skrobaczkę dla osób leworęcznych. Taką też mi zaproponowali, no ale moja lewa ręka nigdy nie była zbyt sprawna, a teraz to już w ogóle :)) 

Możecie obejrzeć je tutaj i tutaj.

Jak ostatnio recenzowana tarka trochę mnie zniechęciła, tak z tej obieraczki jestem bardzo zadowolona, i szczęśliwa, że mogę wywalić moje zardzewiałe paskudztwa ;) 

I na sam koniec - zostałam poproszona o zaprezentowanie, jak wyglądają foremki, którymi wycinałam ciasteczka siekanki. Umieszczam więc zdjęcie całego kompletu :) powodzenia w poszukiwaniach, przypominam, że ja mój komplet znalazłam w dużym Lewiatanie.






sobota, 1 grudnia 2012

Chrupiąca golonka pieczona w piwie





...czyli jak zatkać sobie tętnice cholesterolem w jeden dzień. Bardzo lubię golonkę, ale tylko pieczoną - gotowana już mnie tak nie cieszy. Nie jem jej często, dwa razy do roku to chyba maks, ale jak już mnie najdzie, to tydzień nie myślę o niczym innym, tylko o golonce. Mniam.

Zjadacie skórkę z golonki? Wiem, że golonkożercy dzielą się na tych, dla których skórka to podstawa, i na tych, którzy ją wycinają i jedzą samo mięso. Ja jestem gdzieś pomiędzy - zazwyczaj wcinam taki najbardziej spieczony i chrupiący kawałek, dla smaku, a później zadowalam się mięchem. Koniecznie z musztardą i kapustą kiszoną - chrzanu nie lubię :)

Tak, tak, niezdrowe. Ale jeżeli zrezygnujemy z węglowodanów i zjemy samą golonkę z warzywami, to wcale nie będzie aż tak tragicznie, no i przecież raz na czas można sobie pozwolić. Więc chociaż przygotowanie jej zajmie nam kilka godzin - warto!


Składniki:

2 duże golonki
Kapusta kiszona
Musztarda
Kilka liści laurowych
Kilka kulek ziela angielskiego
Pieprz
Sól
Czosnek (cała główka)
1 puszka jasnego piwa

Koszt: 15zł
Czas wykonania: kilka godzin, ok. 4-5

Wykonanie:

Golonki myjemy, jeżeli mieliśmy szczęście, to sprzedali nam takie bez szczeciny, jeżeli takie ze szczeciną, to ja nie wiem co macie zrobić, bo się osobiście brzydzę i bym pewnie nie zjadła. Ale wieść gminna niesie, że można to ogolić nożem, opalić nad kuchenką gazową czy cośtam. Fe.

Wkładamy je do dużego  garnka pełnego gotującej się wody, w którym rozpuszczamy łyżkę soli, dorzucamy liście laurowe, ziele angielskie, pieprz, i 5-6 ząbków czosnku, może być nieobrany, za to przekrojony na pół. Wkładamy nasze goloneczki, przykrywamy pokrywką i gotujemy na małym ogniu ok. godzinę-półtorej, aż mięcho sobie zmięknie. Po tym czasie golonki wyjmujemy, przekładamy na talerz i dajemy im wyschnąć i ostygnąć.

Następnie układamy je w naczyniu żaroodpornym albo innej blasze, i wlewamy tyle piwa, żeby była go ok. centymetrowa warstwa. Skórę nacinamy ostrym nożem w paseczki albo kratkę. Golonki posypujemy jeszcze lekko solą, do piwa wrzucamy kolejnych 5-6 ząbków przekrojonego czosnku. Wstawiamy naczynie do nagrzanego do 180 stopni piekarnika, i pieczemy ok. godziny, co 10-15 minut polewając golonki piwnym sosem. Im częściej będziemy polewać, tym bardziej chrupiąca będzie skórka. Jeżeli skórka przypieka się zbyt szybko, to możemy zmniejszyć temperaturę, i analogicznie - jeżeli jesteśmy zadowoleni już z chrupkości skórki, ale chcemy ją jeszcze przybrązowić, to na ostatnie 10 minut podkręcamy piekarnik na 210 stopni. Podajemy z kiszoną kapuchą. Smacznego!

niedziela, 25 listopada 2012

Risotto dyniowe



Dyni ciąg dalszy - sezon na nią już się kończy, w dużych sklepach można ją utrafić tylko czasami, za to widuję ją na małych straganach owocowo-warzywnych prawie wszędzie. Więc jeżeli się jeszcze nie zadyniliście na amen - do boju :)


Ja ostatnio zrobiłam sobie proste, dyniowe risotto - bez dużej ilości przypraw, żeby smak dyni dominował. Jakoś nie pasuje mi popularne połączenie dyni + curry, lub inne ostre mieszanki...za to to risotto było przepyszne - kremowe, uzupełnione charakterystycznym smakiem dyni w dwóch formach - puree i w kawałkach.

Składniki (na 1 osobę):

80g ryżu arborio
3-4 łyżki puree dyniowego (jak je uzyskać pisałam tu)
100g surowej dyni, pokrojonej w kostkę
1 średnia cebula
0,6l bulionu drobiowego (lub warzywnego)
Pieprz, sól
2 łyżki masła
2 łyżki tartego, twardego sera, np. parmezanu lub grano padana

Koszt: 6-8zł
Czas wykonania: 40min





Wykonanie:

Na patelni rozpuszczamy łyżkę masła. Wsypujemy suchy ryż i podsmażamy, aż ryż zacznie się szklić. Dodajemy posiekaną w drobną kostkę cebulę, i podsmażamy, aż cebula się zeszkli i zmięknie lekko. Zalewamy chochlą/szklanką bulionu i wytrwale mieszamy, na niskim ogniu, aż ryż wchłonie bulion. Dodajemy kolejną szklankę, ponawiamy. I tak, aż skończy nam się bulion, lub ryż będzie miękki. Powinien być półpłynny, rozlewający się na talerzu i kleisty. Nie może chrupać w zębach :) Jeżeli bulion jest słony, to nie trzeba solić dodatkowo ryżu, jeżeli nie - weźcie na to poprawkę i dosólcie. Dodajcie szczyptę pieprzu. Po dwóch chochlach bulionu dodajemy puree z dyni, i mieszamy aż do połączenia. Gdy risotto będzie już prawie gotowe, powiedzmy, przed ostatnią chochlą bulionu, dodajemy posiekaną w kostkę dynię, solimy jeszcze lekko. Dodajemy starty ser. Zmniejszamy ogień, przykrywamy pokrywką, i co chwilę mieszamy, ale pozwalamy się dyni poddusić i zmięknąć. Na koniec dodajemy jeszcze łyżkę masła, mieszamy do rozpuszczenia, i podajemy.


Przepis dodaję do akcji Tęcza Smaków 2, oczywiście do koloru pomarańczowego :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...