poniedziałek, 7 lutego 2011

Ciastka obłędnie czekoladowe.





Wzięło mnie wczoraj po nocy na pieczenie...nie mogłam znaleźć takich ciastek, jakie by mi pasowały, więc zmodyfikowałam kilka znalezionych przepisów, i oto wyszły - czekoladowe ciastka tak pyszne, że po raz pierwszy od bardzo dawna oblizywałam mieszadełka miksera. Najlepsze są jeszcze na ciepło, a zaraz później - maczane w mleku. Mniam. Polecam jako prezent na walentynki ;)

Co ciekawe - wyszły mi dwa "rodzaje". Pierwszą partię piekłam na macie silikonowej, i trochę krócej - po upieczeniu lekko opadły, i w środku są bardziej ciągnące. Drugą partię piekłam od razu na blasze, i wyszły bardziej kopulaste, a w środku trochę bardziej sypkie. Wydaje mi się, że zależy to od długości pieczenia - 7-8 minut dla opadniętego efektu, 10-12 dla lepiej wyrośniętych ciastek :) poeksperymentujcie, i zobaczcie, co wam bardziej pasuje ;)

Wyszło mi 25 sporych ciastek, i dziś przepis szklankowy - używałam kubka o standardowej pojemności 250ml :)

Składniki:

140g miękkiego masła (użyłam kiepskiej margaryny którą kupiłam kiedyś przypadkiem, ale na pewno z masłem będą lepsze)
1 szklanka cukru trzcinowego
1,5 szklanki mąki pszennej
1 jajko
1/4 szklanki kakao (ciemnego, dobrej jakości)
1 łyżeczka sody
1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
Kilka kropel aromatu waniliowego

Czas wykonania: 30 minut
Koszt: 4-5zł

Wykonanie:

Masło wkładamy do miski, i ucieramy mikserem przez 1-2 minuty. Dodajemy cukier, ucieramy. Dodajemy jajko, ucieramy przez 2-3 minuty. Wsypujemy/dodajemy całą resztę składników, miksujemy aż zrobi nam się gęsta, mocno lepka masa. Oblizujemy mieszadełka. Nagrzewamy piekarnik do 190 stopni, i mokrymi rękami formujemy ciasteczka wielkości orzecha włoskiego, które spłaszczamy i układamy na blasze w dość dużych odstępach - rosną. Masa jest mocno klejąca się, tak ma być - spokojnie. Ja co kilka ciastek myłam ręce. Pieczemy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, albo matą silikonową/teflonową - odrobinę mi przywarły do czystej blachy, więc nie polecam. Pieczemy od 8 do 12 minut - odsyłam do komentarza powyżej ;) wyjmujemy, ciacha będą mocno miękkie - czekamy aż trochę ostygną, po czym zdejmujemy z blachy (ja po prostu zsunęłam matę gdzieś na stół obok ;)). Zajadamy się!

niedziela, 6 lutego 2011

Grochówka na żeberkach.



Długo nie lubiłam grochówki, przekonałam się do niej dopiero, gdy sama ją sobie zrobiłam ;) uprzedzam, że moja wersja grochówki mało ma wspólnego z dietetycznością - łyżka praktycznie w niej stoi. Ma w sobie dużo, dużo mięsa, i pachnie dymem z wędzarni...

Składniki:

200-250g grochu (najlepiej takiego w połówkach, chociaż ja tym razem użyłam zwykłego, żółtego w całości)
Dwa kawałki żeberek wieprzowych (najlepiej wędzonych, ale zwykłe też się nadadzą - takich właśnie użyłam)
Kawałek wędzonego, pachnącego boczku
Niewielka marchew
Mała cebula
Dwa ząbki czosnku
Sól, pieprz, majeranek, liść laurowy

Koszt: 6-7zł
Czas wykonania: kilka godzin, ale też taki gar nam starczy na 2-3 dni spokojnie ;)

Wykonanie:

Do garnka wkładamy żeberka, zalewamy ok. 2l zimnej wody. Nastawiamy niewielki ogień, i zostawiamy na minimum godzinę, żeby się popyrkoliło. Gdy mięso jest już w miarę podgotowane możemy zdjąć ewentualne szumy, po czym wsypujemy przepłukany groch. Jeżeli używacie połówek - wsypujemy od razu do wody, jeżeli grochu w całości, to lepiej jednak go namoczyć kilka godzin, żeby skrócić czas gotowania. Niech sobie to pyrkoli kolejną godzinkę. Dorzucamy posiekaną w kostkę marchewkę, obraną cebulę, obrany czosnek, 2-3 liście laurowe. Po pół godziny dorzucamy dwie łyżki majeranku, pieprz, sól, mieszamy. Sprawdzamy jak tam nasz groch - jeżeli zmiękł, to wyjmujemy żeberka, odkładamy na talerz do ostygnięcia. Wyjmujemy też liście laurowe. Ja w tym momencie użyłam blendera żeby rozdrobnić trochę groch i zagęścić zupę - groch w połówkach sam się ładnie rozpadnie. Ostygnięte mięsko zdejmujemy z kości, rozdrabniamy, wrzucamy do zupy. Boczek kroimy w drobną kosteczkę, i podsmażamy na patelni do stanu kruchej skwarkowatości, po czym wlewamy, razem z wytopionym tłuszczem, do zupy. Mieszamy wszystko porządnie, zostawiamy jeszcze na pół godzinki pyrkolenia, po czym próbujemy. Ewentualnie doprawiamy do smaku pieprzem lub solą. Można podać z pajdą chleba, ale moja zupa to jest tak gęsta, że chleba to jej nie trzeba ;)

czwartek, 3 lutego 2011

Pikantne kopytka z sosem czosnkowym.




Pierwszy raz w życiu jadłam kopytka, które nie były słodkie (: chociaż prawdopodobnie to kwestia nazewnictwa - na Śląsku robi się kopytka z twarogiem, a te go nie zawierają. Byłam tak przekonana, że muszę do nich kupić twaróg, że zapisałam go sobie na liście zakupów ;) Kluchy są absolutnie pyszne - nie wiem jak żyłam bez nich tyle lat! Inspirowałam się przepisem od Bijany, ale ponieważ nie lubię pietruszki ani koperku, i na boczek też średnio miałam ochotę, to zdecydowałam się na wegetariańską, ostrą wersję z papryką, chili i suszonymi pomidorami. Dla kontrastu - biały, czosnkowy sos. Połączenie idealne.

Wyszło mi ok. 35 kopytek, najadłam się niecałą połową, więc przepis na dwie osoby raczej :)

Składniki:

500g ziemniaków
125g mąki
1 jajko
Starty ser - użyłam 30g startego na drobnej tarce, twardego Masdama
Łyżeczka słodkiej papryki (dodałabym następnym razem pół)
Pół łyżeczki chili (dodałabym łyżeczkę :) )
Szczypta pieprzu
Szczypta soli

I sos czosnkowy, prosty i niskokaloryczny:

3 łyżki jogurtu naturalnego
1 ząbek czosnku
Pieprz, sól

Koszt: 3-4zł
Czas wykonania: ok. 2h, bo ziemniaki się muszą ugotować i przestygnąć ;)

Wykonanie:

W miseczce mieszamy jogurt, szczyptę soli, szczyptę pieprzu, i zgnieciony/drobno posiekany ząbek czosnku. Odstawiamy do lodówki.

Ziemniaki gotujemy. Gdy już są miękkie odcedzamy, i jeżeli mamy praskę i chce nam się bawić - przeciskamy. Ja użyłam zwykłego zgniatacza do ziemniaków, co pewnie spowodowało, że w kluchach było trochę grudek, ale i tak były kremowe i delikatne. Odstawiamy ziemniaki żeby porządnie ostygły. Gdy już są zimne dodajemy mąkę i jajko, i zagniatamy (dość kleiste w moim przypadku) ciasto. Dodajemy przyprawy (papryka, chili, pieprz, sól), posiekane, suszone pomidory (użyłam trzech dużych, odsączonych na papierowym ręczniku z oleju), i starty na najdrobniejszych oczkach ser, po czym zagniatamy do połączenia. Dzielimy ciasto na pół, i formujemy na omączonym blacie po kolei dwa wałeczki, które następnie lekko spłaszczamy. Tniemy ostrym nożem, po skosie, kluseczki. Gotujemy w dużej ilości lekko osolonej wody, aż wypłyną - kilka minut. Odcedzamy, podajemy z sosem czosnkowym :)

Mnie wyszło ich dość sporo, więc wsadziłam je do lodówki, i zjem dzisiaj. Ale można też je zamrozić - lekko obsypane mąką wstawiamy do zamrażarki na tacce, tak, żeby się nie stykały, na kilka godzin. Po tym czasie możemy je przesypać do woreczka i przechowywać - w razie ataku głodu wyjmujemy, i od razu wrzucamy na wrzątek. Innym wyjściem jest najpierw je ugotować, a dopiero później zamrozić - wtedy nie gotujemy ich, tylko odsmażamy na patelni.

Smacznego!

wtorek, 1 lutego 2011

Pizza na -naprawdę- grubym cieście.



Wszyscy martwi Włosi przewracają się w grobach. Żywi szykują na mnie atak terrorystyczny. Ale uwielbiam taką obrazoburczą pizzę na bardzo, bardzo grubym cieście ;) długo szukałam idealnego przepisu, i zostaję przy tym - ciasto jest dokładnie takie, jakie lubię, mmm.




Uwaga co do wielkości - moja pizza miała niecałe 30cm średnicy, mocno się najadłam połową, ale ja też niewiele jem...podejrzewam, że jeden bardzo głodny samiec naje się całą sztuką po uszy, ale prawdopodobnie toto może śmiało wystarczyć dwóm osobom ;)

Składniki na ciasto:

250g mąki pszennej
1 małe jajko
100ml mleka
Płaska łyżeczka soli
7g suchych drożdży (lub 14g świeżych)
Łyżeczka oliwy

Dodatki, w moim przypadku:

Sos pomidorowy
Dwie malutkie cebule-dymki
Ząbek czosnku
Dwie duże główki pieczarek
Cztery duże plastry salami
Ser - pół kulki mozzarelli, 100g tartej goudy. Polecam przynajmniej 200g sera :)
Przyprawa do pizzy, sól, szczypiorek do posypania

...ale wy użyjcie takich dodatków, jakie najbardziej wam smakują ;)

Czas wykonania: 1h
Koszt: 7-10zł

Wykonanie (uwaga: dokładnie w tej kolejności :) )

Nastawiamy piekarnik na 200 stopni (nie wiem ile grzeje się wasz, ale mnie wykonanie pizzy zajmuje dokładnie tyle, co nagrzanie się piekarnika ;)).

Szykujemy sos: siekamy drobno cebulę i czosnek, wrzucamy je do miseczki. Nie lubię zbyt dużo sosu na pizzy, więc używam ok. 4 łyżek sosu pomidorowego - kupuję najczęściej drobno siekane pomidory w kartonikach, ze względu na to, że polskie pomidory obecnie są bardzo kwaśne, inaczej robiłabym sos sama. Wy użyjcie ile chcecie :) Dosypujemy ok. łyżeczki włoskich ziół - użyłam gotowej przyprawy do pizzy, ale tam jest głównie oregano i bazylia, i szczyptę soli. Mieszamy, i zostawiamy do przegryzienia.

Zabieramy się za ciasto - w misce mieszamy mąkę, drożdże i sól (jeżeli używamy świeżych drożdży, to rozpuszczamy je w mleku). Wbijamy jajko, wlewamy lekko ciepłe mleko, dosypujemy soli. Mieszamy najpierw widelcem żeby się lekko połączyło, po czym zagniatamy elastyczne, gładkie ciasto. W zależności od tego jak łaskawi są dla was w danym dniu Mączni Bogowie - można dodać trochę wody, żeby ciasto było bardziej miękkie i elastyczne. Ja, przez to, że używałam mąki chlebowej, musiałam dodać ok. 4-5 łyżek. Gdy ciasto jest ładnie wyrobione (zajmie nam to ok. 4-5 minut) wylewamy sobie na dłoń łyżeczkę oliwy, rozcieramy, po czym znów przez chwilę ugniatamy ciasto (3-4 minuty). Odkładamy kulkę ciasta gdzieś na bok.

Szykujemy dodatki - kroimy pieczarki, jeżeli trzeba, to trzemy ser, i generalnie szykujemy się do ofensywy.

Na blasze do pieczenia wałkujemy ciasto w okrąg o średnicy ok. 30cm. Ewentualnie wałkujemy je na stole, a później przenosimy na blachę. Smarujemy sosem zostawiając ok. 1cm przerwy na brzegach, posypujemy szczodrze serem. Układamy dodatki, znów posypujemy serem - ja użyłam tartej goudy do posypywania, a mozzarellę ułożyłam pokrojoną na samej górze. A później znów posypałam goudą. Lubię ser ;)

Moja pizza przed pieczeniem wyglądała ponoć jak aztecka piramida:



Wkładamy blachę do piekarnika który ładnie nam się nagrzał. Pizza będzie się piekła 15-20 minut. Po tym czasie wyjmujemy i zajadamy na pohybel tradycyjnej, włoskiej pizzy!

niedziela, 30 stycznia 2011

Nacinane ziemniaczki z pieczonym kurczakiem.



Przerewelacyjne, pieczone ziemniaczki zwane Hassleback Potatoes, czyli jak ożywić nudnego ziemniaka ;) bardzo, bardzo lubię ziemniaki - nawet takie zwykłe, gotowane, więc ten przepis na pewno będzie się u mnie często przewijał...przez to, że przyprawami posmarowane są z każdej strony smakują naprawdę świetnie, z zewnątrz są chrupiące, a w środku mięciutkie.

Zjadłam je z pieczoną nogą z kurczaka, która może sama w sobie nie jest jakąś oszałamiającą nowością, ale fajne jest w niej to, że mogę i ziemniaki, i nogę włożyć do piekarnika razem, i razem je wyjąć - praktycznie bez brudzenia jakichkolwiek garnków. No i żadnego stania w kuchni i pilnowania, przewracania, etc ;)

Pasowałaby mi do tego jakaś sałatka, na przykład coleslaw, ale akurat nie miałam absolutnie nic zielonego w domu ;)


Składniki

Kilka ziemniaków (tyle, ile zjecie - najlepiej wybrać jakieś większe, ja użyłam dość małych, bo akurat takie dostawały nóżek pod moim zlewem ;))
Noga z kurczaka
Dwie łyżeczki oleju/oliwy (użyłam oleju ryżowego)
Przyprawy: papryka, chili, sól

Koszt: 3-4zł
Czas wykonania: około godziny, z tego 10 minut to przygotowania ;)

Wykonanie

Ziemniaki obieramy. Tak naprawdę można użyć młodych ziemniaków, których wcale nie trzeba obierać, no ale nie zawsze są, więc obieramy. Nacinamy je zostawiając od spodu ok. 0,5-1cm nieprzeciętego, nacięcia powinny być co 3-4mm, dość gęsto, ale nie kroimy na chipsy ;) Jeżeli mamy wyjątkowo okrągłe ziemniaki, to najpierw można uciąć plasterek od spodu, żeby zechciały nam w piekarniku ustać bez przewracania się. W kubeczku mieszamy olej z przyprawami, do połączenia. Używając pędzelka smarujemy ziemniaki z zewnątrz i wewnątrz - rozchylając nacięcia. Rozgrzewamy piekarnik do 180 stopni i układamy ziemniaki na blasze.

Szybciutko przygotowujemy nogę z kurczaka - ja nacinam lekko skórę z wierzchu, żeby przyprawa ładnie się rozeszła. Wtarłam w niego resztkę niewykorzystanej "marynaty" od ziemniaków, i doszłam do wniosku, że inne przyprawy nie są potrzebne, ale można użyć też zwykłej przyprawy do kurczaka. Zawijamy nogę w szczelny pakunek z folii aluminiowej, i również wkładamy do piekarnika (ja wsadziłam go na pokrywkę pozostałą po moim nieodżałowanym, pękniętym naczyniu żaroodpornym - z kurczaka wytapia się tłuszcz, i jeżeli pakunek nam się źle przedziurawi, to nie trzeba myć całej blachy ;)). Pieczemy od 40-50 minut, w zależności od wielkości ziemniaków. Na 10 minut przed końcem otwieramy naszą paczkę z kurczakiem, żeby skórka ładnie nam się przyrumieniła. Im wcześniej usuniemy folię aluminiową, tym będzie bardziej chrupiąca.

Wyjmujemy, wsuwamy :)

poniedziałek, 17 stycznia 2011

Ciasteczka kukurydziane.



Widzę, że nie tylko ja mam zagwozdkę "co by tu jeszcze można zrobić z mąki kukurydzianej" :) Wypieki z niej bardzo mi smakują, ale ciężko znaleźć jakiś dobry przepis. Te ciastka są po prostu rewelacyjne - kruche, pyszne, nie mogłam się od nich oderwać.

W oryginalnym przepisie Marthy Stewart mają być ponoć wyciskane przez rękaw cukierniczy. Moim zdaniem struktura tego ciasta jest na to trochę zbyt zwarta, więc ja użyłam ich do wypróbowania nowej blachy, która wtedy właśnie do mnie przyszła. Ciacha rewelacyjnie zachowały kształt i wyszły śliczne. Problem tylko w tym, że byłam przekonana, że blacha będzie dużo mniejsza, a przyszła taka :) Więc i ciacha były duuuże. Następnym razem zrobiłabym je trochę cieńsze, nie wypełniając foremek do samej góry, żeby wyszły jeszcze bardziej kruche.

Jeżeli nie posiadacie takiej blachy, to możecie użyć szprycy do ciastek, albo po prostu dłońmi (lekko mokrymi lub omączonymi, w zależności od waszej ulubionej techniki) formować kuleczki i spłaszczać.


Składniki:

1 i 3/4 mąki szklanki mąki pszennej
1 szklanka mąki kukurydzianej
230g masła, miękkiego
2/3 szklanki cukru
1 jajko
1 żółtko
Łyżka skórki z cytryny (ja dodałam jeszcze kilka kropel soku)
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego (pominęłam)
Pół łyżeczki soli

Koszt: 6-7zł
Czas wykonania: 30-40 minut

Wykonanie:

Do miski wkładamy masło, i ucieramy mikserem aż będzie puszyste - mnie to zajmuje około minuty. Wciąż ucierając dodajemy po kolei cukier, jajko i żółtko. Wrzucamy skórkę z cytryny, po czym powoli wsypujemy mąkę połączoną z solą, wciąż miksując. Gotowa masa wygląda tak:



Nagrzewamy piekarnik do 180 stopni, formujemy ciasteczka na blasze wyłożonej matą/papierem do pieczenia, pieczemy 15-18 minut aż się zrumienią.

PS Dla waszej wygody dodałam na blogu wyszukiwarkę, aby nie trzeba było żmudnie przeszukiwać archiwów w poszukiwaniu konkretnego przepisu :) Nie wiem czemu wpadam na to tak późno ;)

niedziela, 16 stycznia 2011

Ludzie powinni się więcej przytulać.

Dziś nie gotuję, dziś rysuję króliczki, bo jest bardzo późno/wcześnie* a ja zdecydowanie powinnam robić coś innego.

(ale niebawem będą ciastka kukurydziane!)

*skreśl niepotrzebne

piątek, 14 stycznia 2011

Gyros z kurczaka z podsmażaną soczewicą.




W zasadzie to przepis bardziej na soczewicę :) bo to ona jest tu dla mnie główną rewelacją. Kurczak, chociaż soczysty i pyszny, to wciąż tylko kurczak. Soczewica jest, nie wiedzieć czemu, strasznie niedoceniana. A to pyszny dodatek do wszelkich dań. Na pewno będzie się jeszcze u mnie pojawiać, bo ostatnio wsuwam ją taśmowo. I słyszałam marudzenia, że na blogu powinno być więcej przepisów obiadowych, a mniej na słodkości :)

Porcja dla 1 osoby.

Składniki:


Filet z kurczaka
Soczewica, ok. 100g
Boczek - gruby plaster
Ćwiartka cytryny
Przyprawy: sól, pieprz, czubrica czerwona, przyprawa do gyrosa
Odrobina mąki

Czas wykonania: 30-35 minut
Koszt: 6-8zł

Wykonanie:

Soczewicę wrzucamy na sitko, przelewamy dużą ilością wody. Wrzucamy do gotującej się wody, solimy (ok. pół łyżeczki). Gotujemy ok. 15-20 minut - niech będzie jeszcze lekko twardawa, taka al dente ;) Po tym czasie soczewicę wylewamy na sitko, i hartujemy przelewając bardzo zimną wodą. Plaster boczku (u mnie dość niewielki, użyjcie tyle, ile macie ochotę) kroimy w kostkę i wrzucamy na patelnię. Podsmażamy do stanu skwarkowatości, po czym dorzucamy soczewicę. Mieszamy trochę, żeby nam soczewica ładnie przeszła aromatem boczku, po czym doprawiamy odrobinę pieprzem, i wyciskamy niecałą ćwiartkę cytryny. Próbujemy, sprawdzamy, czy mamy ochotę żeby było trochę bardziej słone, ewentualnie doprawiamy. Ja dolałam odrobinę wody, bo soczewica wydała mi się trochę za sucha (z boczku wytopiło się niewiele tłuszczu), i chwilę poddusiłam. Soczewica gotowa!

Pierś z kurczak oczyszczamy z błon i nadmiaru tłuszczu, po czym kroimy w wąskie paseczki/plastry. Oprószamy solą, czubricą czerwoną i przyprawą do gyrosa (można użyć po prostu ulubionej przyprawy gyrosowej). Rozgrzewamy odrobinę tłuszczu na patelni, kurczaka obsypujemy odrobiną mąki (niecałe pół łyżki), mieszamy aby porządnie go oblepiło. Wrzucamy na dobrze rozgrzaną patelnię, i smażymy pod przykryciem kilka minut, w połowie czasu odwracając kuraka żeby się równo przyrumienił.

Wykładamy na talerz, zajadamy.

środa, 12 stycznia 2011

Stek medium-rare.



Na początek chciałabym serdecznie podziękować wszystkim, którzy wzięli udział w akcji gotowanie-wośpowanie. Zakończyła się dużym sukcesem, miałyśmy z tego kupę frajdy, i na pewno za rok będziemy to powtarzać. Obecnie trwa "dogrywanie" się zwycięzców i wylicytowanych. Ja wiem już, że wylicytował mnie Skowryk, który zadecydował, że na kolację zjemy właśnie stek, więc w ramach teasera - przepis. Uprzedzam - długi, bo chociaż sam przepis nie jest skomplikowany, to notka będzie z serii Tips&Tricks - kompleksowa :)

Podobnie jak chewy chocolate cookies - steki medium-rare nie są często spotykane w Polsce. Polacy wolą swoje mięso mocno wysmażone, długo pieczone, rozpadające się. Dla wielu Amerykanów czy Francuzów to profanacja. Długo nie mogłam się przekonać do tego sposobu jedzenia steków, ale odkąd raz ktoś poczęstował mnie kawałkiem swojego medium-rare - zakochałam się. Przygotujcie się na dość dużo informacji i ciekawostek :)

Zaczniemy od czegoś bardzo pomocnego - mapy wysmażenia steków. Obrazek poniżej tłumaczy w zasadzie wszystko :)



Stek medium-rare jest najbardziej popularny, zaraz po nim są rare i medium. Ja najbardziej przepadam za medium - mam wrażenie, że najwięcej w nim smaku, a przy tym nie je się surowego mięcha ;) W związku z tym poniżej opisuję właśnie sposób otrzymania tych poziomów wysmażenia.

Jedynym składnikiem jakiego potrzebujemy (oprócz soli i pieprzu) jest sam stek. Ponieważ chcemy poczuć smak mięsa, to jego wybór jest kluczowy. Zapomnijmy o wszystkich "stekach" sprzedawanych w supermarketach, grubości 0,5cm, rozklepanych na amen. Po dobry kawał mięsa warto się wybrać do rzeźnika albo zaufanego mięsnego, gdzie sprzedawczyni ukroi nam plaster zgodnie z oczekiwaniami. A jakie mają być oczekiwania?

- Po pierwsze, najlepiej wybrać niezbyt chude mięso. Dobrze, jeżeli jest ładnie poprzerastane tłuszczem.
- Po drugie - musi być grube. 2cm to absolutne minimum, inaczej po prostu wyjdzie nam wysmażona podeszwa.
- Po trzecie - nie może się rozpadać, być zleżałe, nieświeże (to chyba dość oczywiste)

Gdy już mamy nasz piękny kawał mięsiwa przystępujemy do smażenia. Wyciągamy teflonową patelnię, masło, woreczek przypraw i keczup, po czym wszystko wywalamy do śmieci.

Dlaczego?

Teflon nie nadaje się do smażenia steków. Czemu? Bo rozgrzany do potrzebnej nam temperatury zaczyna się dymić i wydzielać trujące związki. Więc odpada. Najlepiej użyć masywnej, żelaznej, kutej patelni. Ale kto taką posiada? Ja używam starej patelni z zeskrobanym dnem, bez żadnej specjalnej powłoki - sprawdza się świetnie. Ważne, żeby patelnia nie miała byle jakiej, plastikowej rączki, bo później będziemy ją wsadzać do nagrzanego piekarnika (ja czasami obchodzę ten krok, i mięso przerzucam na blachę, która grzeje się razem z piekarnikiem).

Na jakim tłuszczu smażymy stek? Najlepiej na żadnym. Dobry kawałek mięsa będzie miał w sobie na tyle tłuszczu, że nie trzeba w żaden sposób dodatkowo zapewniać mu poślizgu. Jeżeli natomiast używamy chudszego kawałka, to koniecznie trzeba użyć tłuszczu o tak zwanym high smoking point - wytrzymującego wysoką temperaturę. Masło jest typowym tłuszczem low smoking point - w pewnym momencie zaczyna przypalać się i dymić. Podobnie oliwa. Nada się olej ryżowy, lub moje ostatnie odkrycie - smalec.
Pamiętać trzeba, że nie wlewamy naszego tłuszczu na patelnię, tylko smarujemy nim sam stek. Ja rozsmarowuję odrobinę smalcu na mięsie - ok. pół łyżeczki.

Przyprawy - zabijają smak mięsa, o który nam przecież chodzi. Doprawiamy stek tylko pieprzem i solą. Keczup sprawia, że wszystko smakuje jak keczup, więc chociaż niektórzy lubią - ja odradzam.

Koszt: Zależny od mięsa. Dobry kawałek można dostać za ok. 7-15zł.
Czas wykonania: krótki - ok. 15 minut.

Wykonanie:

Mięso powinno mieć pokojową temperaturę. Nie wolno używać mięsa wyjętego od razu z lodówki, czy zamrożonego. Jeżeli używamy tłuszczu - dodajemy. Obsypujemy nasz stek hojnie pieprzem (do smaku), i mocno solą - ważne. Sól pomoże nam stworzyć dookoła steku przyrumienioną warstwę. Nacieramy delikatnie solą.

W tym czasie rozgrzewamy patelnię, przez dobrych parę minut na najwyższym ogniu. Ma być gorąca jak diabli, tak gorąca, że już bardziej się nie da, a woda zrzucona na nią tańczy, skwierczy i ucieka. Włączamy piekarnik, i nastawiamy go na 180 stopni.

Delikatnie kładziemy stek na patelnię. Ma skwierczeć, hałasować i pachnieć. Smażymy go z jednej strony przez około minutę-półtorej (przy większych/grubszych kawałkach mięsa - 3-4 minuty), po czym sprawdzamy. Jeżeli nasz stek jest przyrumieniony i brązowy, to możemy go przewrócić. Przysmażamy go tyle samo czasu z drugiej strony. Sprawdzamy, czy jest brązowy, jeżeli jest, to przechodzimy do kolejnego kroku.

Nasz piekarnik jest już nagrzany, więc wyłączamy go. Wsadzamy patelnię ze stekiem do środka wyłączonego piekarnika, zerkamy na zegarek, i idziemy sobie zrobić herbatę. Stek musi poleżakować w piekarniku ok. 8 minut - dłużej, dla wyjątkowo grubych kawałków mięsa. Jeżeli potrzymamy go ok. 12-15 minut to otrzymamy stek bardziej w stronę medium.

Jeżeli chcemy otrzymać stek rare - pomijamy krok z piekarnikiem. Nasze mięso będzie idealne zaraz po obsmażeniu. Dajemy mu natomiast odpocząć kilka minut na talerzu.

Mięso które odpoczęło w piekarniku wykładamy na talerz, i podajemy z ulubionymi dodatkami - u mnie sałata lodowa z kiełkami i lekkim sosem z oliwy i przypraw.

Na koniec - polecam bloga i nagranie które pokazuje, jak tą metodą usmażyć perfekcyjny stek - http://norecipes.com/2010/11/07/cooking-a-perfect-steak/

Smacznego, mięsożercy!

środa, 5 stycznia 2011

Szok! Afera! Kup mnie!




Pozytywnie rozpoczynamy rok 2011, robiąc coś nie tylko dla swoich brzuszków!

W niedzielę 19 już finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Ponieważ strrrrasznie zazdrościliśmy Panom (http://student-gotuje.blogspot.com/2011/01/sprzedaje-sie-po-raz-kolejny-wosp.html), którzy już od trzech lat sprzedają się w słusznej sprawie - ruszamy i my!

Od dziś na allegro możecie wylicytować...kolację z deserem. I ze mną :) Jest też szansa na pudło ciastek, muffinek, albo jakichkolwiek innych słodkości z mojego bloga.

Wejdźcie proszę na www.gotowanie-wospowanie.blogspot.com żeby poczytać o szczegółach.


Dajcie też znać swoim znajomym, i niech oni też dadzą znać swoim znajomym, i niech wszyscy będą najedzeni i szczęśliwi!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...